tentoonstelling

...now browsing by tag

 
 

Fototentoonstelling Witven

Tuesday, January 27th, 2015

HarryKeijsers-JoséNaalden-Santiago-web

Onder de titel ‘Langs de wegen naar Santiago de Compostela’ laten José Naalden en ik vanaf 1 april in zorgcentrum Witven te Someren een selectie foto’s zien. Deze hebben wij gemaakt tijdens onze twee pelgrimstochten per fiets naar Santiago de Compostela. De expositie geeft een gevarieerd beeld van wat we onderweg zijn tegengekomen en de moeite waard vonden om vast te leggen.

In 2006 heb ik de reis over de oostelijke pelgrimsroute door de Ardennen en langs Vezelay naar Spanje alleen gemaakt. Gedurende de maanden mei en juni van 2013 hebben José en ik samen per fiets een andere pelgrimsweg genomen. Deze loopt via Breda en Chartres naar Saint-Jean-Pied-le-Port. En van daaruit steken we de Pyreneeën over om via de zgn. ‘Camino Francés’ verder te reizen naar Santiago de Compostela. Later fietsen we nog door tot in Fisterra.

Tijdens deze tocht genieten we van de schoonheid van het landschap en van de vele culturele en historische uitingen. We zijn onder de indruk van de grootsheid van kathedralen en kerken en komen langs oude kloosters en kapelletjes. We ontmoeten andere pelgrims, met wie we onze ervaringen en belevingen delen, en laten ons onderdompelen in de gastvrijheid van chambres d’hôtes en albergues. We vinden rust en stilte in de ritmiek van het trappen en komen onszelf tegen. Door dan weer samen dan weer apart op te trekken is onze gezamenlijke nieuwe levensfase, die van de pensioengerechtigde leeftijd, daarmee ingezet.

De tentoonstelling is tot 1 juli 2015 dagelijks van 10.00 tot 17.00 uur te bezoeken. Op woensdag 8 april om 15.00 uur is deze tentoonstelling officieel geopend in aanwezigheid van een grote groep van de bewoners en een aantal bezoekers van buiten het huis. Onder het aandachtige publiek was vooral vraag naar enkele ervaringen en verhalen bij een aantal foto’s. Tot slot werden we door de organisatie nog verrast met een leuk bloemboeket. We mogen vaker erg positieve reacties ontvangen.

Muren die mensen scheiden

Tuesday, November 18th, 2014

Deze week ben ik op zondag 9 november twee keer geconfronteerd met een muur, die ik liever niet zou willen zien. Een keer in een tentoonstelling en een keer via een herdenking.

Op deze dag herdachten we, dat 25 jaar geleden, op 9 november 1989, de Berlijnse Muur is gevallen. Maandenlange demonstraties in meerdere steden in de DDR maakten het klimaat rijp voor een geweldloze doorbraak en leidden tot de val van deze muur.

Sinds in augustus 1961 het begin was gemaakt met de bouw van deze kunstmatige scheiding tussen oost en west waren er meer dan honderd mensen niet levend overheen gekomen. Alleen via de S-baan of via een chequepoint kon je van oost naar west, en dan ook nog pas na een grondige inspectie van je papieren.

Berlijnse Muur - 1970

Zo ben ik in januari 1970 tijdens een strenge winterperiode een week in Berlijn geweest en heb ik kunnen zien en ervaren wat zo’n muur betekent. Het maakt een scheiding tussen mij en jou, wij en zij. Meestal wordt zo’n muur opgetrokken omdat men de ander vreest of wil buitensluiten. Of zijn eigen straat schoon wil houden of de vreemdeling niet wil toelaten of de vluchteling niet wil helpen. Het is een geweldig middel om het vijanddenken aan te wakkeren en de eigen overtuiging te versterken en de eigen positie te handhaven. Altijd gaat dit ten koste van eigen mensen en zijn de rechten van de mens in het geding.

Je zou wensen dat zulke barricades tussen mensen en volkeren tot het verleden behoren, maar de werkelijkheid van alledag is anders. Kijk naar de ‘muur’ tussen Mexico en de Verenigde Staten om de werkzoekenden uit zuidelijkere landen te weren. Of die denkbeeldige muur in het grensland Oekraïne die verhindert dat oost en west politiek samenwerken. Of de weigering van de Europese landen om adequate opvang en opname van de honderden vluchtelingen uit Afrika te regelen. Of de muur die Israël in Jeruzalem heeft opgetrokken om de mensen uit de bezette Palestijnse gebieden te weren uit hun land.

Die laatste muur in Jeruzalem, de zogenaamde veiligheidsmuur of apartheidsmuur, kwam ik op deze zondag tegen in de tentoonstelling van Marlène Dumas in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Dumas heeft een ongelooflijk aantal beelden van mensen verzameld, echter wel steeds met een verhaal. Zij is, zoals ze zelf zegt, geen schilder van mensen, maar van beelden. Daarbij is zij politiek betrokken in haar beelden. En heeft zij aandacht voor de zwakke in de samenleving en schuwt ze de kritiek op misstanden niet.

Marlene Dumas - The Wall

Zo ook in haar schilderij met als titel “The Wall”. Tijdens de rondgang was het voor mij een van de vele beelden, die ze heeft gemaakt. Maar ik had in eerste instantie niet goed gekeken. Toen we vanaf het einde van de tentoonstelling nog eens rustig door de zalen terugliepen, werd ik pas echt geraakt door dit schilderij. Tot mijn verbazing stonden hier geen Joden voor de Klaagmuur te bidden, zoals ik eerst had gedacht. Nee, de muur waarvoor zij staan te bidden is de muur die de staat Israël heeft opgetrokken, om het land te beschermen tegen de Palestijnen. Met dat gegeven krijgt dit beeld een politiek-religieuze lading, die tot denken aanzet. Hier brengt geloof geen verbinding met andere mensen en het leven, maar zet het juist aan tot verdeeldheid, ruzie en oorlog. Er zal nog veel energie nodig zijn om zo’n muur neer te kunnen halen en scheidslijnen op te heffen.

Expositie FK Beeldhoek 2012

Sunday, April 29th, 2012

Zie voor mijn foto’s

Paramentenshow

Friday, May 6th, 2011

Opening van de wisseltentoonstelling 2011

Het thema is dit jaar “Goud, zilver en zijde”. Er worden kerkelijke gewaden, kazuifels, uit de eigen collectie van de parochie Heilige Willibrord Deurne vanaf de middeleeuwen tot nu tentoongesteld. Deze kazuifels met kostbaar kantwerk en versieringen van goud- en zilverdraad zijn door de paramentengroep met de hand gerestaureerd en geconserveerd.

Deze tentoonstelling in de Sint Willibrorduskerk te Deurne werd op vrijdag 6 mei geopend. De openingshandeling bestond uit een modeshow van een aantal bijzonder kazuifels, waarbij in een toelichting tevens de bijzondere kenmerken werden aangegeven. Zo blijkt elke tijd een eigen vormgeving te kennen, die bepaald wordt door stromingen in de kunst alsmede door de kerkelijke geschiedenis.

Bij zoveel mensen op het priesterkoor past – om misverstanden te voorkomen – de volgende opmerking:

Show van kazuifels:

kleren maken wel de man

maar nog geen priester

Laatste tentoonstelling

Sunday, September 26th, 2010

Deze is intussen voorbij!


 
 
 
Onder de titel
‘Langs de weg naar Santiago de Compostela’
was mijn selectie foto’s
vanaf 1 oktober tot 2 december 2010 te zien
in het Parochiecentrum,Visser 2 in Deurne,
op werkdagen van 9.00 tot 12.00 uur.

Het zijn foto’s, die ik heb gemaakt tijdens mijn pelgrimstocht per fiets naar Santiago de Compostela. De expositie geeft een gevarieerd beeld van wat ik onderweg ben tegengekomen en de moeite waard vond om vast te leggen. Men vindt er landschappen, beelden, kerken, glas-in-loodramen, planten, dieren en mensen.

De meeste van de getoonde foto’s staan ook in het rijk geïllustreerd verslagboek, dat in december van het voorbije jaar onder de titel: ‘Niet altijd met de wind in de rug, Pelgrimstocht van Asten naar Santiago de Compostela’ is verschenen. ■