pelgrim

...now browsing by tag

 
 

“Aan zon en regen prijsgegeven”

Monday, March 14th, 2016

Een nieuw boek: 

Harry Keijsers en José Naalden, Aan zon en regen prijsgegeven tussen Asten en Santiago de Compostela van 2 mei tot 29 juni 2013

Boektitel AZERP

Eindelijk is het dan zover. Het is er toch van gekomen. Ons boek over onze reis per fiets naar Santiago de Compostela in de maanden mei en juni van 2013. Toen fietsten wij vanuit Asten via Breda en Chartres naar Saint-Jean-Pied-le-Port om van daaruit de Pyreneeën over te steken en via de zgn. ‘Camino Frances’ verder te fietsen naar Santiago de Compostela. En later gingen we nog verder tot in Fisterra.

Tijdens deze tocht lieten wij ons er niet onder krijgen door het vaak fikse regenweer en genoten we van de schoonheid van het landschap en van de vele culturele en historische uitingen. We waren onder de indruk van de grootsheid van kathedralen en kerken. We stonden stil bij betekenisvolle heiligen, die wij tegenkwamen in de vorm van beelden en glas-in-loodramen, en we gingen op zoek naar oude kloosters en kapelletjes. We ontmoetten andere pelgrims, met wie we onze ervaringen en belevingen deelden, en we lieten ons gastvrij verwennen in chambre d’hôtes, hotels en albergues. We vonden rust en stilte in de ritmiek van het dagelijkse trappen en kwamen daarin onszelf tegen. Door nu eens samen dan weer apart op te trekken hebben we onze gezamenlijke nieuwe levensfase – die van de pensioengerechtigde leeftijd – daarmee ingezet.

In 200 pagina’s geeft het boek (liggend formaat van 21 x 25 cm) een verslag van onze belevingen en ervaringen. Voor José was het haar eerste grote fietstocht en voor Harry vooral een afscheid nemen en loslaten van zijn werk. Naast de beschrijving van onze belevingen en berichten naar het thuisfront, familie, oud-collega’s en bekenden, en bezinningsteksten hebben we in dit boek veel plaats ingeruimd voor foto’s.

Wij geven het boek begin april in eigen beheer uit. Het is tegen betaling van de verkoopprijs van € 26,50 (exclusief verzendkosten ad € 3,95) te bestellen via e-mail h.keijsers@gmail.com of via de website www.harrykeijsers.nl .

Het boek zal op het thuisadres (indien dicht bij of in onze woonplaats) worden bezorgd of het wordt verstuurd (na betaling van verschuldigde kosten) naar het opgegeven adres.

Op welk kompas vaar ik?

Monday, February 18th, 2013

Toen ik bijna zeven jaar geleden aan mijn fietstocht naar Santiago de Compostela begon, wist ik maar amper wat me allemaal te wachten stond. Natuurlijk had ik gezorgd voor een goede fiets en de nodige gidsen die mij de weg zouden wijzen. Natuurlijk had ik mij door ervaren pelgrims laten informeren en adviseren over wat raadzaam is en wat je beter niet kunt doen. Natuurlijk had ik hier in de kerk de pelgrimszegen gehaald en gebeden voor een voorspoedige pelgrimstocht.

“Dat je weg puur over rozen gaat, … of dagen zonder pijn en smart zijn, … dat wens ik je niet toe. … Maar wel is mijn wens dat je mag groeien in wie je bent met de gaven die God je gegeven heeft, … dat Hij je mag zegenen overvloedig en rijk.” Zo bad Harrie van Loon toen voor mij.

Pas toen ik op weg was, ontdekte ik gaandeweg wat het betekent voor een langere tijd van huis weg te gaan, dat het niet zo eenvoudig is me van de vertrouwde wereld los te maken en me over te geven aan wat zich aandient. Gaandeweg werd me duidelijk dat alles wat ik nodig heb, mij vanzelf toekomt en als het ware om niet gegeven wordt. Het vroeg wel bescheidenheid van mij en me niet laten voorstaan op mijn pelgrim-zijn.

Concreet betekende dat: tevreden zijn met een dak boven mijn hoofd, geen eisen stellen aan de accommodatie of aan comfort. Daarin zit het verschil tussen een toerist en een pelgrim. Een toerist wil alles naar zijn hand zetten, hij wil geen hotelkamer die niet helemaal voldoet, hij is tegen het vuil op straat, tegen het weer dat tegenvalt. Hij wil alsmaar een Zwitserleven-gevoel hebben. Een pelgrim daarentegen aanvaardt wat op zijn of haar weg komt. En ontdekt iedere keer weer dat zijn ontvankelijkheid weerklank oproept bij de mensen die hij tegenkomt. Ook zij zijn open, toegankelijk en behulpzaam.

Wie de lezingen van zojuist tot zich laat doordringen, proeft daarin dankbaarheid voor wat het leven geeft en bescheidenheid omtrent iemands plaats en kunde. In onze tijd is deze houding van ontvankelijkheid niet makkelijk aan te houden. In alles worden we aangespoord meer te consumeren: zorgen voor eten, voor brood op de plank. Alles te verzekeren, ons te wapenen tegen onverwachte voorvallen: Steeds te kiezen voor het zekere boven het onzekere. Het is moeilijk om een goede keuze te maken. Ga ik als toerist door het leven of als pelgrim?

In het evangelie wordt Jezus ook tot een keuze gedwongen. Ondanks zijn bevestiging bij de doop met de heilige Geest laat Hij zich op de proef stellen en testen wie hij werkelijk is. Ook Hij heeft dat nodig om zijn weg goed te kunnen gaan. Tot drie keer toe wordt Jezus voor een keuze gesteld. Een keuze over het eten en de economie, want daar gaat het om bij brood en brood op de plank. Een keuze om wie de macht heeft over mensen, over volkeren. Een politieke keuze in feite. Een keuze ook aan wie je je wilt overleveren, aan wie je je wilt toevertrouwen. De meest fundamentele relaties zijn hier in het geding. Drie keer moet Jezus kiezen. Wat doet Hem daarbij wel voor het ene kiezen en niet voor het andere? Waar kiest Hij telkens voor? Jezus kiest steeds voor de vrije weg. Die weg van de vrijheid is geen gemakkelijke weg, net als de weg van een pelgrim. Ze is veeleer avontuurlijk, onzeker, je weet niet wat er op je afkomt. Kiezen om slaaf te blijven en je bestaan door een ander te laten bepalen is in zekere zin gemakkelijk: je hoeft dan niet na te denken; er wordt voor je gedacht. Je krijgt immers een volledig verzorgde reis.

Jezus kiest voor een weg van vrijheid. Zo zijn zijn voorouders van onvrijheid naar vrijheid getrokken. Ze waren slaven, ze werden onderdrukt, ze waren niet vrij. Toen hebben ze Egypte kunnen ontvluchten. God heeft hen geleid. Maar de tocht ná de bevrijding, tot in het land van vrijheid, heeft veertig jaar geduurd. Waarom veertig jaar? Waarom zo’n lange tijd? Uiterlijk kan je wel vrij zijn, maar onvrijheid zit ook nog in je, tussen de oren. Het duurt een hele tijd voordat je innerlijk vrij wordt. Eigenlijk duurt dat een heel leven lang.

Tijdens zijn drievoudige keuze gaat Jezus van deze ervaring uit. Hij weet dat je niet vrij wordt als je je laat bepalen door allerlei materiële hebbedingetjes om je heen. Hij weet dat je slaaf kunt zijn binnen relaties, verslaafd aan sex. Hij weet dat je onderdrukt kunt worden door belangengroepen, door de politiek. Jezus kiest, vanuit de overtuiging, dat een mens niet van brood alleen leeft, maar veel meer van een verhaal dat draagt. Een mens leeft pas echt als hij in al zijn relaties de echte liefde toelaat, de liefde van God, en dan andere mensen liefheeft, met heel zijn wezen. Een mens is pas echt vrij als hij niet dictators achterna loopt, maar God als zijn Vader centraal stelt. Zoiets relativeert ieder gezag.

De vasten, de veertig dagen naar Pasen toe, is een tijd om na te denken over de keuzes die wij dagelijks maken. Maken ze ons onvrij of vrij? Wil ik als toerist of als pelgrim door het leven trekken? Wat heb ik nu echt nodig? De veelheid van frutseltjes en middeltjes, of gewoon een wat soberder en misschien zelfs milieuvriendelijker leefpatroon? Het gaat er echt niet om dat je niet mag genieten in je leven. Het gaat er veeleer om dat je weet waarom je de dingen doet zoals je ze doet.

Dit verhaal van de drievoudige keuze van Jezus geeft ons een handvat, een kompas voor ons dagelijks leven: wat heb ik echt nodig om te leven? Kan het met minder? Hoe bouw ik mee aan een vrijere samenleving zonder agressie, zonder zinloos geweld, zonder het heersen van de een over de ander? Hoe groei ik in liefde in mijn relaties? Hoe kan ik mij meer gedragen als pelgrim dan als toerist? De vasten is een tijd om vrijer te worden, om opnieuw te ontdekken wat ons tot vrijheid brengt, door onze aandacht meer te richten op de ander dan op onszelf, met Jezus als kompas.

Preek bij Deut.26,4-10 en Luc 4,1-13 op 16 en 17 feb. 2013

Foto van de maand 2012 – 10

Monday, December 3rd, 2012

Op 3 november organiseerde het Genootschap van Sint Jacob in Zwolle een landelijke bijeenkomst. Een ontmoetingsmoment voor de vele voormalige en toekomstige pelgrimsgangers naar Santiago de Compostela. Naast veel informatie over fiets- en wandelroutes volgden we er een interessante lezing met als titel: Moderne Devotie als innerlijke reis. ‘Foris’ en ‘Intus’ in denken en levenspraxis van Thomas van Kempen door Gert van Klinken. Daarna kregen we een rondleiding door Deventer met een bezoek aan het graf van Thomas à Kempis.

Hoogtepunt van deze dag was een indrukwekkend optreden van het koor Carmina Ludens met hun voorstelling De Pelgrim. Het was een afwisseling van korte ervaringen en impressies van pelgrims en liederen over de levensweg vanuit diverse tijden en tradities. Naast de vele herkenningen ben ik vooral geraakt door de scène en lied vlak voor de pauze. In het opkomende licht kwam een donker gestalte in beeld. Het bleek een regencape, die een persoon gehurkt als een als tent om zich heen had geslagen, om zich te beschermen tegen het overtrekkend noodweer. Eerst zag je voorzichtig een hand tevoorschijn komen, daarna kwam een hoofd naar buiten. Het was exact de situatie, die ik op weg naar Santiago de Compostela heb beleefd, toen ik op de hoogvlakte achter Burgos werd overvallen door een stevig onweer en ik op dezelfde wijze had geschuild. Even treffend was het, dat daarna het Zonnelied van Franciscus werd gezongen, waarin eenzelfde soort gevoelens werden verwoord als ik destijds in die situatie ook beleefde.

Heerlijk is het om te ervaren hoe nu in mijn hart
nederig de liefde wordt geboren,
heerlijk is het te begrijpen dat ik niet alleen ben
maar deel uitmaak van een immens leven,
dat genereus rondom mij straalt.
Gave van Zijn immense liefde.
 
Die de hemel heeft gegeven, en de heldere sterren,
broeder zon en zuster maan,
moeder aarde met haar vruchten, weiden, bloemen,
het vuur, de wind, de lucht en het zuivere water,
bron van leven voor zijn schepselen;
gave van Hem, in Zijn immense liefde.

 (vertaling van een tekst door Claudio Baglione)