Santiago

...now browsing by category

 

Lezingen over onze pelgrimstocht naar Santiago de Compostela

Friday, November 4th, 2016

dag_50_j_img_6563_bew

In november 2016 zal ik samen met mijn vrouw José Naalden twee keer een lezing verzorgen over onze pelgrimstocht per fiets naar Santiago de Compostela in 2013. Door dan weer samen dan weer apart op te trekken hebben wij met die tocht onze gezamenlijke nieuwe levensfase – die van de pensioengerechtigde leeftijd – ingezet. Wij zullen aan de hand van honderden foto’s vertellen over deze voor ons bijzondere pelgrimsreis.

  • Men kan een verkorte lezing meemaken op 23 november 2016 van 15.00 tot 16.00 uur in Hof van Bluijssen, Wilhelminastraat in Asten.
  • Voor een avondvullende lezing kan men op maandag 28 november van 20.00 tot 22.00 uur terecht in het achterzaaltje van het klooster van het H. Hart, eveneens aan de Wilhelminastraat in Asten (ingang via poort links van het klooster).

Let op: Voor deze laatste gelegenheid wordt (ivm koffie en thee) aanmelding vooraf op prijs gesteld via h.keijsers@gmail.com.

Boek: “Aan zon en regen prijsgegeven”

Van deze tocht tussen Asten en Santiago de Compostela van 2 mei tot 29 juni 2013 hebben we in eigen beheer een boek uitgegeven. Het is tegen betaling van € 26,50 verkrijgbaar tijdens bovengenoemde lezingen. In 200 pagina’s bevat het boek naast de belevingen ook berichten naar het thuisfront, familie, oud-collega’s en bekenden. Er staan bezinningsteksten in en er is veel plaats ingeruimd voor foto’s. Meer informatie is ook te vinden op website www.harrykeijsers.nl .

Tentoonstelling ‘Langs de wegen naar Santiago de Compostela’

Onder de titel ‘Langs de wegen naar Santiago de Compostela’ laten wij een selectie foto’s zien. Ik maakte er tijdens mijn pelgrimstocht per fiets in 2006 en samen met José maakten wij er tijdens onze gezamenlijke pelgrimstocht in 2013. De tentoonstelling is nog tot 7 december 2016 dagelijks van 10 tot 17 uur te bezoeken in Woonzorgcentrum Eegelshoeve, Terhofstadlaan 201, Someren. 

Hebt u voor uw organisatie, vereniging, instelling of bedrijf ook belangstelling in een lezing? Neem voor nadere informatie contact op via mail@harrykeijsers.nl.

Spiritualiteit tussen potten en pannen – Teresa van Ávila

Wednesday, October 12th, 2016

Als je vanuit Sevilla over de Via de la Plata naar Santiago de Compostela pelgrimeert, kun je niet om haar heen. In bijna alle kerken vind je wel een afbeelding van haar of tref je op de stoep voor de ingang van de kerk de woorden Solo Dios Basta aan. In 2015 werden bij gelegenheid van haar 500ste geboortejaar in talloze tijdschriften artikelen gepubliceerd en tentoonstellingen aan haar gewijd. In Nederland ontwierp een jonge glazenier een raam over haar persoon. Ik doel op Teresa van Ávila of Teresa de Jesús. Wie was deze vrouw, die veertig jaar na haar dood al heilig werd verklaard en in 1970 door paus Paulus VI tot eerste vrouwelijke kerkleraar werd benoemd?

Teresa de Cepeda y Ahumada werd op 28 maart 1515 in Ávila geboren en is op 4 oktober 1582 in Alba de Tormes (bij Salamanca) overleden. De dag erna werd ze begraven in de kapel van het convent van Alba. Omdat paus Gregorius XIII op die dag de juliaanse kalender verving door de gregoriaanse, werden tien dagen van de maand geschrapt en volgde op dag 4 de vijftiende oktober, wat later de feestdag van Teresa werd.

Haar tijd en omgeving

Na de definitieve overwinning van het katholieke koningsechtpaar Ferdinand van Aragon en Isabella van Castilië op de Moren (1492), kent Spanje een eeuw van grote voorspoed. De succesvolle ontdekking van Amerika zorgt voor een groeiende macht en rijkdom. Tegelijk neemt ook de macht van de kerk toe; en de afkeer van andersgelovigen. Konden onder de Moorse overheersing christenen en joden in beperkte mate hun geloof belijden, nu dient iedereen zich tot het katholicisme te bekeren of uit Spanje te vertrekken.

Teresa’s grootvader van vaders kant is een ‘converso’, een door die dwang tot het katholiek geloof overgestapte jood. Haar vader, een vermogend man, behoort tot de lagere adel. Ondanks die bekering en die positie wordt de familie niet echt als lid van de gemeenschap geaccepteerd. De gevoelige Teresa zal die achterstelling gemerkt hebben. Ze geeft de voorkeur aan de achternaam van haar katholieke moeder, de Ahumada, die overlijdt als ze 13 jaar is. Godsdienstig wordt ze streng katholiek opgevoed. Heiligenlevens en verhalen over kinderen die door de Moren zijn vermoord, spreken haar aan. Als kind bouwt ze met broers en zussen kluizenaarshutten in de tuin. Bij een strenggelovige oom van haar leest zij een mystiek getinte brief van de heilige Hieronymus en komt de gedachte op om kloosterzuster te worden. In deze omgeving groeit de leergierige Teresa uit tot een vrouw met veel gezichten: non, zoekster, feministe, stichteres, raadgeefster, schrijfster, dichteres, mystica, heilige.

kl-alba-de-thormes-teresa-openlucht

Spinrokken en rozenkrans

Al vroeg zoekt Teresa – tot ziek worden toe -naar haar juiste plek in het leven en twijfelt zij over haar toekomst. Moet ze ervoor kiezen een onderdanige getrouwde (huis-)vrouw te worden en een aan een man onderdanig leven te gaan leiden? Of zal ze kloosterzuster worden en daardoor juist de nodige vrijheid krijgen? Uiteindelijk kiest ze na enkele zware crisissen voor het laatste. Op 20-jarige leeftijd treedt ze toe tot het karmelietenklooster in Ávila. Het kloosterleven neemt in deze tijd een loopje met de oorspronkelijke regel van de berg Carmel. Zusters brengen een ‘bruidschat’ in, hebben eigen personeel in dienst, mogen buiten het klooster gaan en kunnen onbeperkt mensen ontvangen. Van een sober kloosterleven, waarbij de kloosterlingen het moeten hebben van giften, is geen sprake.

Deze situatie zal Teresa steeds meer tegen de haren instrijken en haar tot de overtuiging brengen dat het toch heel anders kan en moet. Onophoudelijk blijft zij door ascese, boetedoening en meditatie nieuwe wegen zoeken naar hoe een leven verbonden met God er uit moet zien. Voor haar is bidden niets anders dan een ontmoeting met een vriend. Je weet je door hem bemind en bent vaak met hem alleen. Al haar gedachten legt zij vast in haar boeken en aantekeningen. Deze ervaringen deelt ze met haar biechtvaders om alle twijfel bij haarzelf weg te nemen. Het is voor die tijd een zeldzaamheid, dat een vrouw over zichzelf schrijft en dat dan ook nog in de volkstaal doet. In de gesprekken met haar biechtvaders komt deze vrouwonvriendelijke visie geregeld tot uiting en wordt zij gevraagd teksten door te halen en gedachten uit haar hoofd te zetten. Vrouwen moeten zich met spinrokken en de rozenkrans bezighouden en zich om andere vormen van vroomheden maar niet bekommeren, zo is de overtuiging

God alleen is genoeg

In 1554 komt ze tijdens een meditatie bij een beeld van de lijdende en geboeide Jezus tot een ommekeer. Dat breekt haar hart, brengt haar tot intens huilen en geeft haar een grote innerlijke vrede. Ze voelt nu dat God met haar is. In haar visoenen en verschijningen is haar steeds meer duidelijk geworden, dat de idealen van afgeslotenheid en ruimte voor innerlijk gebed weer terug moeten komen. ‘Laat niets je verontrusten, laat niets je beangstigen, alles gaat voorbij. God verandert nooit. Geduld bereikt alles; wie God heeft ontbreekt het aan niets: God alleen is genoeg.’

kl-zafra-teresa

Teresa treedt uit het klooster. Het is God die haar gevraagd heeft nieuwe huizen van gebed te stichten. Samen met enkele andere vrouwen sticht zij in 1562 in Ávila het klooster Carmelo de San José (de orde van de Ongeschoeide Karmelietessen). Zij gaat zich Teresa de Jesús noemen. Nu kan zij het ideaal van de oude kluizenaarsorde zo zuiver mogelijk gaan beleven. Deze daad wordt haar door de plaatselijke kerk en haar vroegere kloostergenoten niet in dank afgenomen. Later begint ze ook te reizen en sticht ze, met als leidraad armoede, gebed en afzondering, in 20 jaar tijd vele kloosters in de grotere Spaanse steden. Dit doet ze vaak tegen de verdrukking in, want hervorming betekent voor haar versobering. Met hulp van Johannes van het Kruis zal zij ook mannelijke kloosters hervormen.

Van rups tot vlinder

Door Teresa’s brieven en haar boeken weten we veel over haar strijd, ervaringen en denken. In de beschrijving van haar zoektochten naar gebed en contact met God gebruikt zij heldere beelden, die ze vanuit persoonlijke ervaringen beschrijft. Zo maakt zij, die zich voor Gods ogen niet meer dan een worm vindt, de vergelijking met een vlinder. Die wordt als een worm of rups eerst tot een cocon. En daarna komt er een kleine witte vlinder uit tevoorschijn, die op een onvoorstelbaar unieke vlucht naar God toe wegvliegt. Van wat die vlinder beleeft of ervaart kan die worm geen weet hebben. Pas door te voltooien waarvoor je bent geschapen, aan de wereld te sterven en weg te gaan van jezelf kun je naar God toe, zo is haar inzicht. Spiritualiteit gebeurt door en in het leven, de ervaringen. Dat bidden niet los staat van het leven, maar een proces is dat het leven omvormt, blijkt uit een opgetekende verzuchting van Teresa: ‘Onze-Lieve-Heer is ook in de keuken te vinden, als je daar met potten en pannen in de weer bent.’

kl-zurbaran-teresa-van-avila

In haar latere Vida, haar levensbeschrijving, vergelijkt Teresa de verschillende stadia van bidden met vier manieren voor de hovenier om zijn tuin te besproeien. Dat kan hij doen door met veel inspanning water uit een put te halen (mondgebed), door met minder moeite met een scheprad water omhoog te brengen (inwendig gebed), door – nog makkelijker – te profiteren van water vanuit een rivier of beek (gebed van inkeer). Maar het beste is via de regen, want dan besproeit de Heer zelf de tuin (gebed van vereniging).

In een ander boek over de stadia van het mystieke leven, De Innerlijke burcht, beschrijft ze de fasen van de mystieke weg weer op een andere manier. Hierin vergelijkt zij de ziel met een kristallen burcht, die zeven kamers telt. In het binnenste vertrek woont God. Maar voor men bij Hem is, moet men eerst door de andere zes vertrekken, waarin men te maken krijgt met wereldse, duivelse machten.

Naast de vele brieven zijn andere werken van haar: Weg der volmaaktheid (over het gebedsleven), Boek der kloosterstichtingen en Constituties. Haar werk wordt gerekend tot de klassieke Spaanse letterkunde.

Open boek

Teresa sterft een rustige en vreugdevolle dood, ‘want ik sterf omdat ik niet sterf’. Op het moment van sterven wordt haar hart brandend doorboord, zoals zij eerder al eens in een visioen had waargenomen hoe een engel met een vurige pijl haar hart doorboorde. Hierin ligt een duidelijke verwijzing naar en overeenkomst met Jezus aan het kruis.

Paus Paulus V verklaarde Teresa de Jesús op 24 april 1614 zalig. Op 12 maart 1622 volgt door Gregorius XV haar heiligverklaring als ‘Mater spiritualium’ (moeder van hen die een geestelijk leven leiden). Dit gebeurt tegelijk met nog vier Spanjaarden: Isidorus van Madrid , Ignatius van Loyola, Franciscus Xaverius en Philippus Neri. In 1617 riep het Spaanse parlement haar uit tot patrones van Spanje, naast Santiago. Daarnaast is zij patrones van de karmelietenorde, van passementsmakers (ze stelde handenarbeid verplicht in haar klooster), van schoenvetermakers, Spaanse schrijvers, van lijders aan hoofdpijn en hartkwalen. Ze wordt aangeroepen door hen die behoefte hebben aan genade en voor hulp om goed te kunnen bidden.

Teresa wordt afgebeeld als doctor van de kerk, met een open boek en een veer om te schrijven. Ook zien we haar met een duif in de buurt of op de schouder, die de H. Geest symboliseert. Ook in bruine pij met bruin scapulier, witte halssluier, zwarte bovensluier en witte mantel (karmelietes). Soms ook draagt ze een baret, ketting of insignes van het eredoctoraat van de universiteit van Salamanca.


Anna Rijken, met grote interesse in theologie en mystiek,
maakte dit Teresa-raam in 2015 
als eindwerkstuk van haar opleiding.
Eind 2015 is het in de doopkapel 
van de Petrusbasiliek in Boxmeer geplaatst.
Van boven naar beneden ziet men:
+ het wapen van de geschoeide Karmel;
+ de duif die verwijst naar het door de Geest 
geïnspireerde schrijverschap;
+ de rups (in het gras onder) en de vlinder verwijzen 
naar de transformatie van de ziel op weg naar God;
+ Teresa als jonge vrouw met boek 
en schrijversveer en kerklerares;
+ de regen in de tuin van de ziel;
+ de rozen als symbool van de liefde 
tussen de ziel en God;
+ het levende water in het derde gebedsstadium;
+ de ziel als een kristallen burcht.

 

(dit artikel van mijn hand is ook gepubliceerd in “Jacobsstaf” nr. 111 van september 2016, een uitgave van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob; de foto’s zijn door mij gemaakt)

Pelgrimstocht op 25 juli 2016

Friday, August 19th, 2016

Deze pelgrimstocht van Thorn naar Roermond wordt georganiseerd door de Broederschap van de H. Jacobus Roermond en de Stichting Pelgrimswegen naar Sint Jacob. Om ’s avonds weer naar huis te kunnen reizen dienen we op tijd op het station in Roermond te zijn. Daar vertrekt tegen half tien een bus, die ons naar het startpunt van de tocht, de Abdijkerk in Thorn, brengt. Vandaag is het daarom vroeg opstaan geblazen. We vertrekken om 7.00 uur per auto naar station Heeze, stappen daar drie kwartier later in de bijna lege sprinter tot Weert en reizen vandaar per intercity naar Roermond. Daar worden we hartelijk welkom geheten door de organisatoren en maken we kennis met een aantal van de ongeveer 60 wandelaars.

Pelgrimszegen_KL

Sluizen_KL

In de barokke kerk van Thorn geeft pastoor-deken Maessen vanuit de hoogte van het priesterkoor ons de pelgrimszegen. We gaan met een redelijk bewolkte lucht vol goede moed richting Wessem. Daar arriveren we ruimschoots binnen de geplande tijd en krijgen we in de Harmoniezaal een hartige soep met broodjes aangeboden. Onder het lopen hebben er al de nodige ontmoetingen plaatsgevonden en zijn velen druk in gesprek met medepelgrims, terwijl een ander even tijd voor zichzelf neemt en meeloopt in de cadans van de groep. We slingeren door het landschap, langs kanalen en sluizen en lopen over bruggen. Al die tijd hebben we de Clauscentrale binnen gezichtsafstand.

Kapel Jacobus_KL

Jacobuis als windwijzer_KL

Na een twee uur lopen komen we in Linne aan, waar we voor een korte pauze en een verfrissend drankje neerstrijken op het terras van de Harmoniezaal aldaar. De zon heeft het intussen gewonnen van de bewolking en zorgt voor een bij tijd en wijle warme lucht. Dan beginnen we aan de laatste etappe en lopen we via Herten naar Roermond. Onderweg staan we stil bij een Jacobuskapelletje langs de route, dat door een lid van de Roermondse broederschap is gebouwd.

Jacobuslied_KL

Jacobuskapel_KL

In de Voorstad houden we even halt bij het Jacobuskapelletje, dat daar sinds 2013 staat. We hebben er dan een tocht van 20 km op zitten. Enkele medepelgrims uit de Verenigde Staten danken voor het feit dat ze hebben mogen meelopen door een Frans Jacobuslied te zingen. Daarna biedt de Broederschap ons in het voormalige Hospitium een eenvoudige koude maaltijd aan. Zeer passend bij de warme weersomstandigheden.

Als later enkele leden van de broederschap ons in vol ornaat voorgaan naar de St. Christoffel-Kathedraal, vraagt een passant onderweg aan hen wat dit voorstelt. Na enige uitleg moet de mevrouw erkennen dat ze nog nooit van Jacobus gehoord heeft.

Armreliek Jacobus_KLJacobusverering_KL

In de viering verbindt plebaan-deken Merkx Jacobus en Christoffel, die respectievelijk vandaag en morgen op de kerkelijke liturgiekalender staan, als twee heiligen van de weg. Na de zegen kan ieder op zijn wijze eer betuigen aan de St. Jacobusreliek, die nu bij hoge uitzondering even niet op zijn plek in de Jacobuskapel staat. Tot besluit van deze dag genieten we samen met andere kerkgangers van een kop koffie in de lekkere buitenlucht.

We zijn blij als we enkele uren later thuis onze benen kunnen strekken en dankbaar kunnen terugzien op een aangename, prettige en vooral inspirerende pelgrimsdag.

“Aan zon en regen prijsgegeven”

Monday, March 14th, 2016

Een nieuw boek: 

Harry Keijsers en José Naalden, Aan zon en regen prijsgegeven tussen Asten en Santiago de Compostela van 2 mei tot 29 juni 2013

Boektitel AZERP

Eindelijk is het dan zover. Het is er toch van gekomen. Ons boek over onze reis per fiets naar Santiago de Compostela in de maanden mei en juni van 2013. Toen fietsten wij vanuit Asten via Breda en Chartres naar Saint-Jean-Pied-le-Port om van daaruit de Pyreneeën over te steken en via de zgn. ‘Camino Frances’ verder te fietsen naar Santiago de Compostela. En later gingen we nog verder tot in Fisterra.

Tijdens deze tocht lieten wij ons er niet onder krijgen door het vaak fikse regenweer en genoten we van de schoonheid van het landschap en van de vele culturele en historische uitingen. We waren onder de indruk van de grootsheid van kathedralen en kerken. We stonden stil bij betekenisvolle heiligen, die wij tegenkwamen in de vorm van beelden en glas-in-loodramen, en we gingen op zoek naar oude kloosters en kapelletjes. We ontmoetten andere pelgrims, met wie we onze ervaringen en belevingen deelden, en we lieten ons gastvrij verwennen in chambre d’hôtes, hotels en albergues. We vonden rust en stilte in de ritmiek van het dagelijkse trappen en kwamen daarin onszelf tegen. Door nu eens samen dan weer apart op te trekken hebben we onze gezamenlijke nieuwe levensfase – die van de pensioengerechtigde leeftijd – daarmee ingezet.

In 200 pagina’s geeft het boek (liggend formaat van 21 x 25 cm) een verslag van onze belevingen en ervaringen. Voor José was het haar eerste grote fietstocht en voor Harry vooral een afscheid nemen en loslaten van zijn werk. Naast de beschrijving van onze belevingen en berichten naar het thuisfront, familie, oud-collega’s en bekenden, en bezinningsteksten hebben we in dit boek veel plaats ingeruimd voor foto’s.

Wij geven het boek begin april in eigen beheer uit. Het is tegen betaling van de verkoopprijs van € 26,50 (exclusief verzendkosten ad € 3,95) te bestellen via e-mail h.keijsers@gmail.com of via de website www.harrykeijsers.nl .

Het boek zal op het thuisadres (indien dicht bij of in onze woonplaats) worden bezorgd of het wordt verstuurd (na betaling van verschuldigde kosten) naar het opgegeven adres.

Fototentoonstelling Witven

Tuesday, January 27th, 2015

HarryKeijsers-JoséNaalden-Santiago-web

Onder de titel ‘Langs de wegen naar Santiago de Compostela’ laten José Naalden en ik vanaf 1 april in zorgcentrum Witven te Someren een selectie foto’s zien. Deze hebben wij gemaakt tijdens onze twee pelgrimstochten per fiets naar Santiago de Compostela. De expositie geeft een gevarieerd beeld van wat we onderweg zijn tegengekomen en de moeite waard vonden om vast te leggen.

In 2006 heb ik de reis over de oostelijke pelgrimsroute door de Ardennen en langs Vezelay naar Spanje alleen gemaakt. Gedurende de maanden mei en juni van 2013 hebben José en ik samen per fiets een andere pelgrimsweg genomen. Deze loopt via Breda en Chartres naar Saint-Jean-Pied-le-Port. En van daaruit steken we de Pyreneeën over om via de zgn. ‘Camino Francés’ verder te reizen naar Santiago de Compostela. Later fietsen we nog door tot in Fisterra.

Tijdens deze tocht genieten we van de schoonheid van het landschap en van de vele culturele en historische uitingen. We zijn onder de indruk van de grootsheid van kathedralen en kerken en komen langs oude kloosters en kapelletjes. We ontmoeten andere pelgrims, met wie we onze ervaringen en belevingen delen, en laten ons onderdompelen in de gastvrijheid van chambres d’hôtes en albergues. We vinden rust en stilte in de ritmiek van het trappen en komen onszelf tegen. Door dan weer samen dan weer apart op te trekken is onze gezamenlijke nieuwe levensfase, die van de pensioengerechtigde leeftijd, daarmee ingezet.

De tentoonstelling is tot 1 juli 2015 dagelijks van 10.00 tot 17.00 uur te bezoeken. Op woensdag 8 april om 15.00 uur is deze tentoonstelling officieel geopend in aanwezigheid van een grote groep van de bewoners en een aantal bezoekers van buiten het huis. Onder het aandachtige publiek was vooral vraag naar enkele ervaringen en verhalen bij een aantal foto’s. Tot slot werden we door de organisatie nog verrast met een leuk bloemboeket. We mogen vaker erg positieve reacties ontvangen.

Lezing over onze pelgrimstocht

Saturday, April 26th, 2014

Lezing over:

Onze pelgrimstocht naar Santiago de Compostela

HarryKeijsers-JoséNaalden-Santiago-web

Gedurende de maanden mei en juni van 2013 verblijven Harry Keijsers en José Naalden per fiets op één van de vele pelgrimswegen naar Santiago de Compostela. Vanuit Asten fietsen zij via Breda en Chartres naar Saint-Jean-Pied-le-Port om van daaruit de Pyreneeën over te steken en via de zgn. ‘Camino Frances’ verder te reizen naar Santiago de Compostela. Later fietsen ze verder tot in Fisterra.

Tijdens deze tocht laten zij zich er niet onder krijgen door fikse regenbuien, genieten ze van de schoonheid van het landschap en van de vele culturele en historische uitingen. Ze zijn onder de indruk van de grootsheid van kathedralen en kerken, staan stil bij betekenisvolle heiligen, die zij tegenkomen in de vorm van beelden en glas-in-loodramen, en gaan op zoek naar oude kloosters en kapelletjes. Ze ontmoeten andere pelgrims, met wie ze hun ervaringen en belevingen delen, en laten zich onderdompelen in de gastvrijheid van chambre d’hôtes, hotels en albergues. Ze vinden rust en stilte in de ritmiek van het trappen en komen zichzelf tegen. Door dan weer samen dan weer apart op te trekken is hun gezamenlijke nieuwe levensfase, die van de pensioengerechtigde leeftijd, daarmee ingezet.

In de lezing willen zij aan de hand van vele foto’s vertellen over deze bijzondere pelgrimsreis. Wie al wat wil voorproeven kan op de Home-page doorlinken naar het blog tijdens hun tocht.

Tot nu toe zijn er enkele lezingen geweest:

Allereerst op dinsdag 14 oktober 2014 in de Bibliotheek van Asten in het kader van ‘Cursushuis DAS’. Daar waren een dertig belangstellende mensen op afgekomen, onder wie enkelen die van plan zijn (volgend jaar of later) naar Santiago te wandelen of fietsen. Deze eerste presentatie verliep helaas niet vlekkeloos door een verkeerde inschatting van de prestaties van gloednieuwe apparatuur. Toch zijn we er in geslaagd een goed verhaal neer te zetten en hebben we als echte pelgrims gereageerd door uit de gegeven situatie te halen wat mogelijk was (aldus de gastvrouw van deze avond).

Een tweede lezing was op maandag 10 november 2014 in de Zwingel te Melderslo voor de Vrouwenbond. Hier was een groot deel van deze vereniging aanwezig en hadden we een aandachtig gehoor, dat geen probleem had met een tijdsoverschrijding.

Een derde keer waren we te gast op 23 februari 2015 bij de Vrouwenbeweging van Meerlo. Hier hadden we een veel belangstelling voor ons verhaal en werden er de nodige informatieve vragen gesteld. Enkele dames hadden plannen om dit jaar ook zelf naar Santiago te gaan fietsen.

Met de parochie Heilige Willibrord Deurne hadden we een avond afgesproken in de reeks inspiratie- en verdiepingsavonden, die zij organiseert met de Protestantse Gemeente Deurne. Op 18 januari 2016 hebben we in een stampvol Parochiecentrum onze lezing onder de titel “Aan zon en regen prijsgegeven” kunnen presenteren. Tevens heb ik bij die gelegenheid kort iets verteld over mijn pelgrimstochten voor de jeugd. Ook mochten we een aantal voorinschrijvingen noteren voor ons te verschijnen boek onder bovengenoemde titel.

Op woensdag 21 september 2016 verzorgden we een lezing voor de bewoners van verzorgingshuis Antoniegaarde-Van Neynsel in Den Bosch. Daar hadden we een beperkt gehoor aan de ene kant, maar ook een aantal zeer geïnteresseerde luisteraars (een oud-pelgrim en een aspirant-pelgrim) aan de andere kant.

Voor 23 november 2016 hebben we een afspraak met Amaliazorg in Asten voor een lezing in Hof van Bluijssen.

Op 28 november 2016 verzorgen we een lezing in het klooster van het H. Hart in Asten. Zie speciale post daarover.

Hebt u voor uw organisatie, vereniging, instelling of bedrijf ook belangstelling in een lezing? Neem voor nadere informatie contact op via mail@harrykeijsers.nl.

 

Mensen ontmoeten, passie delen

Tuesday, March 18th, 2014


Op zondag 30 maart 2014 waren wij te gast bij René IJntema en Yvonne Clarijs op hun Tipitentcamping in Someren-Eind. Daar organiseerden zij onder de titel: “Mensen ontmoeten, passie delen” een beurs over outdoorbeleving. Er was van alles te beleven op het gebied van (lichtgewicht) reizen, kamperen, en andere buitenactiviteiten met fiets, motor of paard:

flyeroutdoor

  • Demonstraties, zoals koken op houtvuur
  • Lezingen door ervaren reizigers over fiets-en wandelvakanties
  • Alles op het gebied van lichtgewicht kamperen, kampeerartikelen, tenten, Tipi’s
  • Trekking fietsen, fietstassen,
  • Zelf uw vertrouwde fiets om (laten) bouwen tot een volwaardige elektrische fiets.
  • Alles op het gebied van outdoorartikelen zoals kleding, schoenen, messen, vuur maken
  • Demonstraties met de (fiets) GPS
  • Diverse gereedschappen voor de fiets en survival.

De belangstelling voor deze dag was helaas niet al te groot. Het liep dan ook niet storm, maar het weer was geweldig en het er zijn was voor ons beslist de moeite waard.

Outdoor_2014 02 30_Web

In onze kraam hebben we in de loop van de dag – naast oppervlakkige kijkers – een achttal zeer geïnteresseerde gasten mogen ontvangen. Zij waren of van plan om binnenkort (in mei) of volgend jaar met de fiets  of te voet naar Santiago de Compostela te gaan of dachten al een aantal jaren erover om dat ook te gaan doen.  Sommige vrouwen wilden wel gaan, maar mochten (nog) niet van hun man, anderen vonden, dat het goed zou zijn voor haar man om te gaan. Wij hadden alle gelegenheid te vertellen over onze ervaringen om alleen en samen te fietsen naar het ‘einde van de wereld’. Over de vele ontmoetingen met mensen, de openheid van medepelgrims of de gastvrijheid van de lokale bevolking. En over de zwaarte of het aantrekkelijke van het dagelijkse fietsen. Op de foto een van onze gasten in gesprek met José.

 

 

 

 

 

De vier kardinale deugden

Friday, February 28th, 2014

De vier kardinale deugden op de San Fructuoso in Santiago de Compostela

Jacobsstaf

“… daarnaast de kerk van San Fructuoso met zijn zwaaiende barokbeelden op de dakrand …” is het enige, dat Cees Nooteboom over deze kerk vermeldt in zijn ‘De omweg naar Santiago’.

Die zwaaiende beelden – en ook niet meer – waren te zien op de omslag van ‘Jacobsstaf’-100. Al snel kwam ik er achter, dat het hier om een kerk ging, de kerk van ‘Las Angustias de Abajo’ of de ‘San Fructuoso’ uit de 18e eeuw. Maar toen ik begon te zoeken naar heiligen en hun eventuele voorwerpen, bleek de helft van de apostelen wel eens met een zwaard afgebeeld te worden. Een doodlopende weg dus.

Door mijn vrouw kwam ik op een ander spoor, toen we foto’s vonden die de beelden in daglicht weergeven. Toen bleek, dat het om uitbeeldingen van deugden gaat. En inderdaad: Op de voorgevel van dit barokke kerkgebouw staan verbeeldingen van de vier kardinale (scharnier-) deugden: Moed, voorzichtigheid, gerechtigheid en matigheid. Traditioneel worden zij ook wel eens met een kwinkslag verbonden met het Spaanse ‘baraja’, een kaartspel, waarvan de vier soorten staan voor de vier sociale klassen van de middeleeuwen. Munten of ruiten staan voor de handelaren, eikels of klaveren voor de boeren, bekers of harten voor de kerk en zwaarden of schoppen voor de krijgsmacht. Als je vluchtig naar deze beelden kijkt, is voor deze verbinding wel iets te zeggen.

Nu terug naar de deugden zelf. In de voorbije eeuw zijn wij niet opgevoed met deugden, maar met voorschriften waaraan we ons te houden hadden. Bij deugden ligt de klemtoon niet op volgzaamheid, maar op de positieve eigenschappen, waarover een bepaald persoon beschikt. Plato en Aristoteles hebben als eersten over deugden gesproken. Aristoteles stelde vast, dat deugden te maken hebben met zelfontplooiing en dat ze helpen om als mens te worden wie je zijn kunt, een mens uit één stuk, gelukkig en in balans.

Deze vier kardinale deugden worden ook genoemd in het Oude Testament (Psalm 85,11): “Trouw en waarheid omhelzen elkaar, recht en vrede begroeten elkaar met een kus”. Kerkvaders en na hen Thomas van Aquino voegden aan deze vier de drie goddelijke (christelijke) deugden toe: ‘geloof’, ‘hoop’ en ‘liefde’ (1 Korintiërs 13,13). Traditioneel worden tegenover deze zeven deugden de zeven hoofdzonden geplaatst (hoogmoed, hebzucht, onkuisheid, jaloezie, gulzigheid, woede, traagheid).

Zoals men op muren en in ramen van kerken en kapellen fragmenten uit bijbel en heiligenlevens laat zien, zoekt men ook naar uitbeelding van de deugden. Daarvan zijn talloze variaties. Op deze kerk staan er vier:

  • Fortitudo – Moed – Vasthoudendheid (met een zuil, die herinnert aan het afbreken van de tempel door Samson);
  • Prudentia –Voorzichtigheid – Wijsheid (met als attribuut een slang en als teken van zelfkennis een spiegel);
  • Iustitia – Gerechtigheid – Rechtvaardigheid (met zwaard en hier nog zonder blinddoek) en
  • Temperantia – Matigheid – Zelfbeheersing (met beker en kruik, om – indien nodig – water bij de wijn te doen).

Deze deugden kunnen elke pelgrim tijdens en na zijn bedevaart naar Sint Jacob helpen om een mens uit één stuk te worden.

(dit artikel van mijn hand is ook gepubliceerd in “Jacobsstaf” nr. 101 van februari 2014, een uitgave van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob)

25 jaar Genootschap van Sint Jacob – 3

Sunday, December 4th, 2011

Caminofestival ter afsluiting van het jubileumjaar

Op zaterdag 5 november werd in Utrecht een feestelijke bijeenkomst georganiseerd met veel loftuitingen en goede gevoelens. In de jaarvergadering werd de opmerkelijke groei van dit genootschap in de laatste jaren vermeld: De inschrijving van lidnummer 20.000 en het overschrijden van het aantal  van 10.000 leden. Naast de geslaagde Camino-estafette was er enkele dagen eerder een internationale conferentie met deelname van vele buitenlandse genootschappen en in het voorjaar ook al een congres, waarop de verbindingen met de wetenschappelijke wereld werden gelegd. En veertien dagen geleden is in Museum Catharijneconvent de tentoonstelling  “Pelgrims Onderweg naar Santiago de Compostela” geopend.

In de middag werden we – naast de nodige (her)nieuw(d)e ontmoetingen –  verrast met de intocht van de Camino der Lage Landen, de verschijning van een door het Genootschap samengesteld routegids “Jacobswegen in Nederland”, een kleine ‘dwarsligger’ door Joop van der Meulen onder de titel “Het geheim van de schelp”, een spirituele reisgids voor de pelgrim. En tot slot een boeiende en met veel verve en enthousiasme gebrachte voorstelling “La Farce” door leden vanuit de regio Den Haag. Deze voorstelling gaat  over de achtergrond van de legende van de gehangene in Santo Domingo de la Calzada.

 

25 jaar Genootschap van Sint Jacob – 2

Sunday, December 4th, 2011

Fietstocht rond de Stabrechtse Heide

Op zondag 25 september hebben José en ik ook deelgenomen aan één van de fietstochten door onze regio. We vertrokken vanuit Mierlo en fietsten met een 20-tal deelnemers in kleine groepjes  door dit mooie gebied en in stralend weer. In de kerk van Lierop konden we een kijkje nemen in de bijzondere koepelkerk en kregen van pastoor Jan Smits een stempel in onze pelgrimspas, die we voor deze gelegenheid hadden ontvangen (zie enkele foto’s onderaan dit artikel). In het gouden boek, dat de hele Camino meereisde door Nederland mocht ik na afloop een korte  impressie weergeven:

Wat een dag!
Wat een weer, met zonovergoten land en gezellige fietscompanen.
Soms druk pratend en soms even stil peinzend fietsen we over de “schone “ Strabrechtse Heide en door daarom liggende dorpen.
Na vijf uur fietsen en een stempel van de Lieropse pastoor in zijn mooie kerk en een bord heerlijke tomatensoep in de Maarhezer Statie, zijn we weer terug op het vertrekpunt.
Het mooiste was toch het onderweg zijn en de ontmoeting!
Harry Keijsers.

 

 

Zie meer over deze Camino

 

 
Enkele foto’s van deze fietstocht op 25 september: