Plata 2015

...now browsing by category

 

27 juni – dag 44

zondag, juni 28th, 2015

WEER TERUG IN SANTIAGO
Van Negreira naar Santiago.

Het is bijna zeven uur als we wakker worden. De meeste pelgrims in de grote zaal zijn dan al vertrokken. Wij staan ook op en pakken voor de laatste keer onze tassen in en hangen ze voor de laatste keer aan onze fietsen.

Na een goed ontbijt in een bar met wat nors personeel betalen we vandaag het hoogste bedrag voor het ontbijt ooit in deze weken. Wat wil je, als je voor warm water €1,20 per halve liter in rekening gebracht krijgt? Wat kun je daar tegen inbrengen, als zij op jouw verzoek dat water uit de koffiemachine moeten halen, omdat je niet tevreden bent met water uit de warme kraan? Bij de meesten van hun collega’s was dit een vanzelfsprekende zaak en een gratis dienst aan de pelgrim.

Eenmaal op de fiets wordt het snel weer klimmen, maar al met al valt dat vandaag mee, zodat we na twee uur in Santiago binnen fietsen. Daar zoeken we een plekje in het park voor onze eigen koffie (33,3 cent per kop aan water). Dan zoeken we de weg naar ons gereserveerde hotel om daar tegen 12 uur aan te komen.

image

We worden er heel hartelijk ontvangen door de hotelier en later ook door zijn vrouw. We krijgen een kamer met zicht op bomen en struiken achter het hotel. We kunnen zelfs op een stukje van de kathedraal uitkijken.

Vol dankbaarheid kijken we terug op een mooie, vermoeiende tocht. We zijn blij dat we deze reis samen hebben kunnen maken.

26 juni – dag 43

zondag, juni 28th, 2015

NAAR EEN AFRONDING
Van Muxía naar Negreira.

Met helder weer en lichte bewolking vertrekken we uit Muxía. We zullen weten dat we in Galicië hebben gefietst. Het is dus berg op en berg af. We fietsen van de kust af het binnenland in, dat even grijs en grauw en vochtig als gisteren is.
Maar later laten we de bergen en de laaghangende bewolking achter ons en breekt de lucht open en fietsen we in een steeds zonniger wordend landschap met af en toe een forse daling naar Negreira, waar we rond half twee aankomen.

We slapen na douche en middagboterham een gat in de middag en zoeken dan een bar voor wat koffie. Het bevalt ons zo goed met gebruikmaking van wifi dat we nog een frisdrank nemen en enkele berichten op ons blog plaatsen.

image

Dan zoeken we het oude centrum en zien mensen voor een kerk wachten voor een avondwake. Na wat eenvoudigs gegeten te hebben lopen we terug naar de herberg, verorberen snel samen een halve kilo kersen en zoeken daarna rond negen uur het bed op.

25 juni – dag 42

zaterdag, juni 27th, 2015

NOG EENS EEN DAG FLINK KLIMMEN
Van Fisterra over Sardiñeiro, Estorde, Corcubión, Cée, langs kleine dorpjes zoals Bermun, Sinagoge, Mintirans naar Muxía.

We hebben vandaag te maken met een zware laaghangende bewolking. Het advies van het Officina de Turismo id om over Cee te fietsen. Maar de herbergier adviseert vanmorgen om langs de pelgrimsroute voor lopers te gaan. Veel mooier dan alleen een drukke weg, zegt ie.
Maar wij vinden die route – gelukkig? – niet. Want we zullen weinig kunnen zien met dit weer. Er is nauwelijks verschil tussen een grijze muur en een vergezicht. Soms miezert het wat, dan weer is het droog. Bij een temperatuur van 17 graden, kan het fietsjack niet uit, maar bij rustpauze even wel, anders zweten we ons kletsnat.

Onze aandacht in Muxía gaat vooral uit naar de twee jaar geleden daags na kerstmis uitgebrande kerk. Zij staat nu weer volledig gerestaureerd te pronken. Helaas kunnen we die alleen aan de buitenkant zien, want ook deze kerk is gesloten.

image

Behalve de kerk trekt het water onze aandacht. Met een opkomende vloed slaat het steeds tegen de rotsen en spat het wit schuimend uit elkaar. Alle redenen om dit op een foto vast te leggen. En om er een tijdje zittend op een bankje van te genieten.

24 juni – dag 41

zaterdag, juni 27th, 2015

NAAR HET EIND VAN DE WERELD
Van Serra de Outes over Piño do Val, Mazaricos, Ponte de Olveiroa, Olveiroa, Hospital, Cee, Corcubión, Estorde, Sardiñeiro naar Fisterra.

Om 6 uur wekker, wakker worden en opstaan. Toch weer de voorband van fiets van Harry lucht bij geven.

Om 7 uur een bar zoeken. Er is nog geen brood. We krijgen twee kleine croissants voor de prijs van één. Nu hebben we nog nooit zo goedkoop ontbeten. Samen voor €2,60.

Om half vier fietsen we vanuit Fisterra naar Faro Fisterra. Op het eindpunt is het erg druk met een grote souvenirkraam. We maken een foto van ons bij paal 0,00. We kijken wat rond op de rotsen met de vele zwartgeblakerde plekken. De zendmast is veranderd in een vlaggenmast en hangt vol met kledingstukken, schoenen en andere spullen, die hier door pelgrims zijn achtergelaten.

image

We gaan een tijdje op een rots zitten en genieten van het nu lichte en zonnige weer, het uitzicht en de er rond lopende mensen. We zijn gelukkig zo samen, dankbaar dat we  hier kunnen zijn. We hopen dat we nog lang samen dingen kunnen ondernemen.

23 juni – dag 40

zaterdag, juni 27th, 2015

WE GAAN VERDER
Van Santiago de Compostela over Cacheiras, Ramallosa, Pontevea, Carcacia, Pousada, Iria Flavia, Padrón, Rois, Aguasantas, Noia naar Serra de Outes.

Het motregent lichtjes als we buiten komen en op zoek gaan naar een ontbijt. In de bar staat een dronken man koffie te drinken. En ook een cognac, maar hij kan het glas niet ver genoeg achterover krijgen. Na een paar pogingen zet hij het glas terug op de bar en verlaat hij het café.

image

Een man kijkt de bar in, herkent ons van onderweg en komt bij ons zitten. We praten over onze verdere plannen. Hij, Fransman, gaat morgen terug naar Lyon.

Na Padrón en Rois klimmen we later over een weg die men twee jaar terug aan het vernieuwen was. De uitgespaarde bochten blijven gewoon liggen. Er komt een Engelsman van de andere kant. Hij gaat niet naar Santiago, want daar hebben ze geen fietspaden en verder is het ‘the same shit’. Wij kunnen er niets mee. Je neemt de weg toch zoals ie is, of niet soms?

22 juni – dag 39

vrijdag, juni 26th, 2015

FRANCISCUS EN DE PELGRIMAGE NAAR SANTIAGO
Santiago de Compostela

Na een warme nacht met temperaturen van 24 tot 18 graden willen we vandaag de tentoonstelling over Franciscus en zijn tijd gaan bekijken. Deze is in het bisschoppelijk paleis langs de kathedraal. Het blijkt een tentoonstelling, sober in informatie en met weinig voorwerpen. Uitgangspunt is het bezoek van Franciscus in 1214 aan Santiago. Duidelijk wordt gemaakt welke invloed de Franciscaanse leefwijze op het pelgrimeren heeft gehad, m.n. op het punt van gastvrijheid en zorg voor de spirituele begeleiding van de pelgrims.

image

Vanuit het paleis zien we steeds weer pelgrims het plein voor de kathedraal op komen. Ieder geeft op zijn manier uiting aan het afronden van zijn pelgrimstocht.

18 juni – dag 35

dinsdag, juni 23rd, 2015

EEN DAG VAN AANDACHTIGE RUST
Van Ourense over de N-525 naar Cea en dan door Cotelas, Freas, Pieles en Tanxil naar Oseira.

Tegen half twaalf komen we in Oseira aan met in onze bagage een Pan de Cea van 1250 gram. We konden het onderweg niet nalaten zo’n speciaal brood te kopen. Het zal ons vandaag nog goed van pas komen. In dit dorpje van nog geen 100 inwoners heeft het enige restaurant geen goede naam. Dus houden we het vandaag sober met ons eigen kostje.

We betalen in de winkel bij het klooster de onkosten en krijgen daar ook een stempel. De twee paters zijn allervriendelijkst. Wij kunnen met de hospitalero meelopen naar de albergue elders op het terrein. De hospitalero is een Waal, die goed is in talen, dus ook Nederlands spreekt. Hij blijft hier vier maanden (!). Deze albergue is – zo blijkt later – een stukje van hemzelf.  Hij heeft de paters jaren geleden van het idee afgeholpen, dat ze pelgrims in opgemaakte bedden moeten verwelkomen. En gezorgd voor het interieur en voor afbeeldingen op de muur van de albergue.

Samen met Maicek, de Poolse jongeman, die we eindelijk naar zijn naam vragen, en twee Spaanse stellen doen we mee aan een rondleiding door het klooster. Wat opvalt aan dit immense gebouw met drie kloosterhoven: alles is van steen, graniet, en er zijn veel bouwstijlen gebruikt in de loop der jaren. De muren zijn een meter dik! Er ligt ook een verzameling stenen met gaten erin. Alles bij elkaar meerdere kilometers lang. Deze zijn afkomstig van de waterleiding, die hier in de zeventiende eeuw in het hele klooster is aangelegd. Er zijn stenen voor het schone water en andere voor de afvoer van gebruikt water. Er is zelfs een toiletpot uit steen te zien.

image

In de avonduren nemen we deel aan de vespers en de eucharistieviering in het klooster. Een stukje rust die past bij de gesprekken met de gastvrije hospitalero.

17 juni – dag 34

maandag, juni 22nd, 2015

VAN DE FIETSENMAKER NAAR EEN OUDE KLOOSTERGANG
Ourense

Om acht uur staan we op en ontbijten we in de keuken met lekker geroosterd casino-brood (de eerste lichting hebben we maar weggegooid, omdat die helemaal zwart uit het apparaat kwam) met jam en zelf gezette koffie.

Om tien uur hebben we een afspraak met de fietsenmaker een vijftig meter verder op de hoek van de straat. We vragen hem de remmen bij te stellen. Na zijn eerste reactie dat hij dit systeem niet kent, gaat hij er toch toe over aan de knoppen te draaien, waardoor de gripssnelheid weer flink toeneemt. Een rustgevend gevoel voor ons. Voor de defecte fietsbel van José heeft hij slechts drie alternatieven: alleen bellen voor kinderfietsen. Dan toch maar eentje gekocht. Het bijstellen van de remmen kost ‘nada’. We brengen onze fietsen weer terug naar onze albergue.

image

Wat we zeker nog willen zien in Ourense is de kloostergang van het klooster van de Franciscanen. Uit de informatie over de albergue van gisteren hadden we opgemaakt, dat we in een echt klooster zouden slapen. Maar het bleek enkel een aangepaste ruimte voor pelgrims in een oud gedeelte. Met rechts het kerkhof en links de kloostergang. Deze laat veel afbeeldingen van dieren en een enkele mensfiguur zien. Aantrekkelijk om de plaatjes op de folder te zoeken. We zijn er een tijdje zoet mee.

16 juni – dag 33

maandag, juni 22nd, 2015

OP ZOEK NAAR SINT MAARTEN
Ourense

Vanaf vijf uur begint weer het dagelijkse ritueel. Geritsel van tassen, luchtbewegingen door voorbij lopende mensen. In een korte tijd is ieder bezig met zijn spullen in te pakken, zich te wassen en noodzakelijke toiletactiviteiten. Na ons opstaan verlaten we als laatste de pelgrimsalbergue.

Tegen elf uur lopen we naar de kathedraal San Martino. Daar zien we veel mooie beelden van heiligen, vooral in de hoofdingang. Deze lijken op die van Meester Mateo in de kathedraal van Santiago. Om kwart over één worden we gevraagd de kathedraal te verlaten, want om half twee gaat die dicht. Ja, daar zijn de Spanjaarden goed in: ze zullen zeker niet langer, maar eerder korter open zijn.

Na wat rust en schrijven gaat Harry nog een keer terug naar de kathedraal. We zijn immers in de San Martino geweest en hebben geen afbeelding van hem gezien. Dat kan toch niet. In een paar ogenblikken vindt Harry er nu vier. Een had hij vanmorgen al bij de hoofdingang gezien, ontdekt hij nu. Omdat de grote zij-ingang naar het zuiden nu openstaat, valt er veel licht binnen en zijn meer afbeeldingen te zien. Goed voor het artikel, dat hij nog over Sint Maarten moet schrijven voor het september-nummer van De Jakobsstaf .

image

Rond acht uur lopen we naar de stad voor het avondeten. Dat nemen we met nog één andere man in een verder leeg Italiaans restaurant. We genieten van een werkelijk lekkere pizza.

Daarna slenteren we naar het Praza Mayor en drinken daar in de geur van wiet een ‘café con leche grande’. Over een groot deel van het plein en ook boven een zijstraat zijn doeken gespannen om de warme zon wat te weren.

15 juni – dag 32

vrijdag, juni 19th, 2015

KUNNEN WE NOG VERDER OF WORDT HET STOPPEN
Van Villar de Barrio over kleine dorpjes in de richting van Xunqueira de Ambía en dan over de N-525 naar Ourense.

Om zes uur loopt de wekker weer af. Op de vraag aan José hoe het is, komt als antwoord: “Niks!” Sinds een paar dagen heeft zij last en pijn in haar rechterknie. Ze neemt nu paracetamol. We willen vandaag in Ourense naar de dokter en dan zien we verder. Van zijn diagnose zal het afhangen wat nog kan. Of stoppen en de tocht – zeker per fiets – afsluiten of een paar dagen rust en we kunnen weer verder met onze fietsen.

We pakken alles rustig in, pompen de banden op en smeren de kettingen. Vandaag dalen we, zoals ze ons hier verzekeren, naar Ourense. We fietsen even na achten aan. En van dat dalen is niets te veel gezegd. Al moeten we af en toe ook flink trappen om wat hoger op te komen. Villar de Barrio ligt op 800 m, Xunqueira de Ambía op 500 m en Ourense op 180 m. Met name de afdaling naar Ourense over de N-525 is een hele beleving. Maar goed ook want zo zijn we minder lang samen met de toch wel snel rijdende personen- en vrachtwagens, die dicht langs ons passeren.

image

Tegen half een zijn we in Ourense, met onderweg rond half elf een pauze voor koffie met ‘piswater’ – de barjuffrouw heeft ons vanmorgen lauw water uit de kraan meegegeven in plaats van ‘agua caliente’ – en later nog een extra pauze, nu voor een lekker bakje koffie in Hotel-Restaurant Santa Marta. We gaan direct op zoek naar een Centro Medico en vinden dat snel door aanwijzingen van een attente meneer langs de weg. We parkeren onze fietsen in het kleine portaal en worden correct geholpen door een gebrekkig Engels sprekende dokter. Maar voordat dit kan, dient eerst de administratie in orde te zijn. De klacht is niet veroorzaakt door een val en is een dag of drie vier aanwezig. Het zal een bloeduitstorting zijn als gevolg van overmatig gebruik van de knie. Hij schrijft pillen en een zalf voor, beiden drie keer per dag te gebruiken. En verder een dag of twee drie rust nemen. Daarna kan de reis weer worden voortgezet. Na het consult loopt de attente meneer van de receptie een straatje met ons verder om ons de Farmacie te wijzen.