Boeken

...now browsing by category

 

Lezingen over onze pelgrimstocht naar Santiago de Compostela

vrijdag, november 4th, 2016

dag_50_j_img_6563_bew

In november 2016 zal ik samen met mijn vrouw José Naalden twee keer een lezing verzorgen over onze pelgrimstocht per fiets naar Santiago de Compostela in 2013. Door dan weer samen dan weer apart op te trekken hebben wij met die tocht onze gezamenlijke nieuwe levensfase – die van de pensioengerechtigde leeftijd – ingezet. Wij zullen aan de hand van honderden foto’s vertellen over deze voor ons bijzondere pelgrimsreis.

  • Men kan een verkorte lezing meemaken op 23 november 2016 van 15.00 tot 16.00 uur in Hof van Bluijssen, Wilhelminastraat in Asten.
  • Voor een avondvullende lezing kan men op maandag 28 november van 20.00 tot 22.00 uur terecht in het achterzaaltje van het klooster van het H. Hart, eveneens aan de Wilhelminastraat in Asten (ingang via poort links van het klooster).

Let op: Voor deze laatste gelegenheid wordt (ivm koffie en thee) aanmelding vooraf op prijs gesteld via h.keijsers@gmail.com.

Boek: “Aan zon en regen prijsgegeven”

Van deze tocht tussen Asten en Santiago de Compostela van 2 mei tot 29 juni 2013 hebben we in eigen beheer een boek uitgegeven. Het is tegen betaling van € 26,50 verkrijgbaar tijdens bovengenoemde lezingen. In 200 pagina’s bevat het boek naast de belevingen ook berichten naar het thuisfront, familie, oud-collega’s en bekenden. Er staan bezinningsteksten in en er is veel plaats ingeruimd voor foto’s. Meer informatie is ook te vinden op website www.harrykeijsers.nl .

Tentoonstelling ‘Langs de wegen naar Santiago de Compostela’

Onder de titel ‘Langs de wegen naar Santiago de Compostela’ laten wij een selectie foto’s zien. Ik maakte er tijdens mijn pelgrimstocht per fiets in 2006 en samen met José maakten wij er tijdens onze gezamenlijke pelgrimstocht in 2013. De tentoonstelling is nog tot 7 december 2016 dagelijks van 10 tot 17 uur te bezoeken in Woonzorgcentrum Eegelshoeve, Terhofstadlaan 201, Someren. 

Hebt u voor uw organisatie, vereniging, instelling of bedrijf ook belangstelling in een lezing? Neem voor nadere informatie contact op via mail@harrykeijsers.nl.

“Aan zon en regen prijsgegeven”

maandag, maart 14th, 2016

Een nieuw boek: 

Harry Keijsers en José Naalden, Aan zon en regen prijsgegeven tussen Asten en Santiago de Compostela van 2 mei tot 29 juni 2013

Boektitel AZERP

Eindelijk is het dan zover. Het is er toch van gekomen. Ons boek over onze reis per fiets naar Santiago de Compostela in de maanden mei en juni van 2013. Toen fietsten wij vanuit Asten via Breda en Chartres naar Saint-Jean-Pied-le-Port om van daaruit de Pyreneeën over te steken en via de zgn. ‘Camino Frances’ verder te fietsen naar Santiago de Compostela. En later gingen we nog verder tot in Fisterra.

Tijdens deze tocht lieten wij ons er niet onder krijgen door het vaak fikse regenweer en genoten we van de schoonheid van het landschap en van de vele culturele en historische uitingen. We waren onder de indruk van de grootsheid van kathedralen en kerken. We stonden stil bij betekenisvolle heiligen, die wij tegenkwamen in de vorm van beelden en glas-in-loodramen, en we gingen op zoek naar oude kloosters en kapelletjes. We ontmoetten andere pelgrims, met wie we onze ervaringen en belevingen deelden, en we lieten ons gastvrij verwennen in chambre d’hôtes, hotels en albergues. We vonden rust en stilte in de ritmiek van het dagelijkse trappen en kwamen daarin onszelf tegen. Door nu eens samen dan weer apart op te trekken hebben we onze gezamenlijke nieuwe levensfase – die van de pensioengerechtigde leeftijd – daarmee ingezet.

In 200 pagina’s geeft het boek (liggend formaat van 21 x 25 cm) een verslag van onze belevingen en ervaringen. Voor José was het haar eerste grote fietstocht en voor Harry vooral een afscheid nemen en loslaten van zijn werk. Naast de beschrijving van onze belevingen en berichten naar het thuisfront, familie, oud-collega’s en bekenden, en bezinningsteksten hebben we in dit boek veel plaats ingeruimd voor foto’s.

Wij geven het boek begin april in eigen beheer uit. Het is tegen betaling van de verkoopprijs van € 26,50 (exclusief verzendkosten ad € 3,95) te bestellen via e-mail h.keijsers@gmail.com of via de website www.harrykeijsers.nl .

Het boek zal op het thuisadres (indien dicht bij of in onze woonplaats) worden bezorgd of het wordt verstuurd (na betaling van verschuldigde kosten) naar het opgegeven adres.

Weer verkrijgbaar!

vrijdag, december 21st, 2012

Omdat ik een aantal exemplaren van mijn boek “Niet altijd met de wind in de rug” tegen een aannemelijke prijs heb kunnen laten bijdrukken, is mijn boek vanaf nu weer verkrijgbaar. Het verschilt met de eerste uitgave wat betreft het binnenwerk. Nu zijn alle foto’s in zwart-wit weergegeven. De prijs valt daardoor ook een stuk lager uit.

Zie verder op de pagina Mijn verslagboek! Interesse? Mail naar mij via onderstaande reactiemogelijkheid of via mail@harrykeijsers.nl .

 

Fotoboek over restauratie Smitsorgel Deurne

woensdag, juni 1st, 2011

In september 2011 verscheen mijn fotoboek:

 

Het Smits-orgel in de Sint Willibrorduskerk aan de Markt in Deurne is terug van helemaal weggeweest. Tussen de afbraak in september 2009 en het weer in gebruik nemen op 21 mei 2011 is er heel wat gebeurd: de opbouw in oktober en november 2010, het schilderwerk daarna tot februari 2011, het klaarmaken van de orgelkast en het inbouwen van alle onderdelen in februari en maart 2011, en tenslotte het intoneren van pijpen en pijpjes in april en mei 2011.

In deze periode heb ik regelmatig foto’s gemaakt van deze activiteiten en ben ik in oktober 2009 op excursie geweest bij de orgelbouwer in Heijthuysen.

Tijdens deze werkzaamheden ben ik getroffen door het vakmanschap, waarmee aan deze restauratie werd gewerkt. Ik hoop, dat die waardering van mij in dit boek terug te vinden is.

Het boek is door mijzelf samengesteld en wordt ook door mij uitgegeven. Het telt 140 pagina’s en bevat meer dan 250 foto’s, die een goede indruk geven van wat er kwam kijken bij deze restauratie.

Om een idee te krijgen van het boek, kijk bij:http://nl.blurb.com/b/2437814-smitsorgel-deurne  of bij: Fotoboek Smitsorgel.

September 2011, Harry Keijsers

Men kan het boek bij mij bestellen

en informatie krijgen omtrent prijs en levertijd.

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 

Manifest van de armen 2

zondag, maart 6th, 2011

In het hoofdstuk Een andere wereld is mogelijk

geeft Frans van der Hoff vijf stellingen

(zie MANIFEST VAN DE ARMEN, pag. 56)

1. Economie is er ten dienste van mensen en niet omgekeerd.

Mensen zijn burgers; burgers zijn actieve, bewuste consumenten die keuzes maken.

2. Ontwikkeling wordt afgemeten aan mensen en niet aan zaken en geld.

BNG (Bruto Nationaal Geluk) in plaats van BNP (Bruto Nationaal Produkt).

3. Groei en ontwikkeling zijn twee verschillende dingen; groei betekent niet per se ontwikkeling.

Meer geld, meer inkomen is niet hetzelfde als meer ontwikkeld (en dus gelukkiger).

4. Geen enkel economisch proces kan zich voltrekken in de marge van wat ecosystemen leveren.

Duurzaamheid is uitgangspunt; niet alleen een achteraf toe te voegen waarde.

5. Economie is een onderdeel van een groter begrensd en gesloten geheel, de biosfeer; dus is oneindige groei een onmogelijkheid.

We moeten zuinig zijn op onze planeet en er zitten grenzen aan.

 
 
Ik ben zo vrij de laatste pagina’s van het boek van Frans van der Hoff hieronder over te nemen. Overigens kan men het hele boek digitaal oproepen op: http://www.hetgeleboekje.nl/nl.html.

 
 

Frans van der Hoff: Ik heb gedroomd van een andere wereld

Sociale economie bestaat, dat is een feit. Het is tijd dat het officieel en door het grote publiek wordt herkend als een andere vorm die de overheersende economie uitdaagt. Een meer solidaire wereld is mogelijk en urgent, ondersteund door een ethiek van algemeen welzijn dat zorg heeft voor de planeet aarde en de gehele mensheid. Niemand heeft het recht zichzelf toe te eigenen wat allen toebehoort. Dat houdt in een verantwoordelijk en duurzaam gebruik van de natuurlijke hulpbronnen. Dat verplicht eveneens de samenhang van het beheer van de natuur te verbeteren en de band te versterken die het lot verbindt van de mensen en van de planeet die zij bewonen. Talrijke pogingen van de sociale economie zijn met goed gevolg begonnen, vooral die welke betrekking hebben op de rechtvaardige handel. Ze hebben zich volgens de beginselen van een biologische landbouw ontwikkeld in een eerlijker verdeling van de rijkdommen.

De denkbeelden die een leidende rol spelen in de  sociale en solidaire economie geven aan de economie de plaats die deze in de samenleving verdient. Tot nu toe heeft de economie een overheersende invloed gehad door eenzijdig de keuzes van de mensheid te bepalen. Het is tijd om de mens zijn humaniteit terug te geven en aan de aarde zijn mogelijkheid tot samenleven. Een menselijk wezen is meer waard dan de enkele euro’s in zijn beurs of op zijn spaarbankboekje.

Het enig ware bestaat niet, er zijn meerdere wegen die leiden naar een betere wereld. Alle wegen, alle sporen moeten worden onderzocht, geen enkele mag worden vergeten. Kapitalisme is een eenzijdig gedachtemonster dat geen enkele verbetering, geen enkele kritiek duldt. In het neoliberalisme worden geen vragen gesteld over het erkennen en verbeteren van fouten en er worden geen uitwassen erkend; er bestaat maar één weg, die van de markt. Het is trouwens aan te bevelen geen vertrouwen te hechten aan de valse schijn van de ‘maatschappelijke verantwoordelijkheid en die voor het milieu’ die multinationals plotseling hebben ontdekt. Het dient alleen maar als een doekje voor het bloeden. Hierdoor laten de grote maatschappijen geloven dat zij een nieuwe weg inslaan, terwijl zij in feite voor zichzelf een nieuw maagdelijk imago creëren, zonder iets te veranderen; zij schuiven goedkoop alle verantwoordelijkheid van zich af voor hun daden uit het verleden, in het heden en in de toekomst.

In werkelijkheid is alles met elkaar verbonden, de rechtvaardige handel, het milieu, het maatschappelijke, het economische, het politieke en zelfs ook het microcredit. Dit ontkennen is het leven ontkennen, in essentie zelfs de menselijkheid. Voor allen die betrokken zijn bij de rechtvaardige handel is het milieu een kerngegeven. Meer dan vijfentwintig jaar geleden hebben wij samen met een aantal medewerkers, met name kleine boeren, een beeld gekregen van wat we nu de markt van rechtvaardige handel kunnen noemen, met kleine producenten. Men kan zich immers niet veroorloven iets voort te brengen dat een juiste prijs voor de boer verzekert maar op de lange duur schade berokkent aan het milieu. En het omgekeerde geldt evenzeer.

Door het ontwikkelen van de rechtvaardige handel hebben wij de aanval geopend op maatschappelijk
onrecht maar ook op het vraagstuk van de overleving van onze planeet. Alles hangt met elkaar samen. Het ongeremde kapitalisme heeft al die vervuiling en besmetting van mens en aarde op zijn geweten. Wij stellen oplossingen voor om een deel van het kwaad dat ons treft, te verhelpen. Want de verantwoordelijkheid van komende generaties wordt op het spel gezet. De beweging komt van onderen. Het is nog niet voldoende, maar het gaat vooruit. De arme boeren, de kleine producenten hebben zich verenigd om alles te veranderen want het model dat het ultraliberalisme hen van bovenaf probeerde op te leggen, beviel hen niet. Samen met hen hebben wij een nieuwe markt in het leven geroepen die ontmoeting mogelijk maakt met consumenten die dezelfde intenties hebben.

Regeringen zullen niet van harte uit eigen beweging hun politiek veranderen. Mijn ervaring heeft bewezen dat ze gedwongen moeten worden door hun de weg te wijzen en het voorbeeld te geven. Als honderdduizend mensen met hun wensen de straat op gaan, zullen ze meer gewicht in de schaal leggen dan afzonderlijke personen. Ook de consumenten kunnen hun stem laten horen zoals het succes van Max Havelaar in de hele wereld heeft laten zien.

Ik geloof in de noodzaak een beweging van onder naar boven voor te stellen, er over te spreken en te blijven benadrukken. Producenten moeten dit doen, consumenten eveneens, zoals al diegenen die in opstand komen tegen de wanverhoudingen van de markt. Maar het past om dit op een georganiseerde manier te doen. Alleen op deze voorwaarde zullen wij er in slagen dat er naar ons wordt geluisterd. En als de economie weer in de goede richting is gezet, volgt de rest vanzelf.

(MANIFEST VAN DE ARMEN, pag. 75 tot 77)

Manifest van de armen 1

maandag, december 27th, 2010

MANIFEST VAN DE ARMEN

Solidariteit tot het uiterste

Tijdens de kerstdagen heb ik de gelegenheid gehad het gele boekje van Frans van der Hoff te lezen. Onder de titel ‘Manifest van de armen’ schetst hij in 77 pagina’s een nuchtere benadering van de economische crisis en laat hij een duurzaam alternatief zien. Wie Frans van der Hoff kent, weet dat het dan gaat over rechtvaardige handel. Dat model heeft hij gedurende de voorbije 40 jaar te midden van de armsten in Mexico uitgewerkt. Met hen heeft hij een grote coöperatie van koffieboeren opgericht en daarmee aan de producentenkant van de rechtvaardige handel, Fair Trade, gestaan. Aan de consumentenkant is deze priester-arbeider één van de twee bedenkers van Max Havelaar, het keurmerk dat zich over Europa heeft verspreid.

De auteur heeft zijn leven lang gewerkt aan de verbinding tussen mensen, hun leven en levensonderhoud en de omgeving waarin ze leven. Als een van de weinigen heeft hij niet alleen ideeën over hoe de wereldhandel anders en beter kan, maar werkt hij concreet aan een ander handelssysteem. Zeker nu we van de ene financiële crisis in de andere vallen, blijft zijn kritiek staan. Zolang het alleen gaat om groei en steeds meer gewin, zullen er mensen de dupe zijn van de inhaligheid van enkelen. De winst van de één wordt tot verlies voor de ander. En uiteindelijk putten we onze energie en voedselvoorraad uit. De grote ongelijkheid in levensstandaard en levenskansen zijn daarvan een duidelijk gevolg.

De werking van de naastenliefde, caritas, die de ander ongewild behandelt als een object, een ding, en niet als een subject, een levend wezen, lost daarin niets op. Bedelen om geld is het meest vernederende op de wereld. En ontwikkelingshulp is een vorm van neokolonialisme, die erop gericht is de rijkdommen en grondstoffen te pakken, de massa te bekeren, voor zich te winnen en koest te houden. Het is een verkeerde insteek voor duurzame ontwikkeling. Het moet niet gaan om het BNP (Bruto Nationaal Product) maar om het BNG (Bruto Nationaal Geluk). Daarin komt er aandacht voor het geheel.

De rechtvaardige handel biedt mensen een eigen inkomen, waarbij zij zelf kunnen zorgen voor wat zij belangrijk vinden en ze niet afhankelijk zijn van liefdadigheid. Zoals een koffieboer eens heeft gezegd: “We hoeven geen hulp. We zijn geen bedelaars. Als jullie ons een redelijke prijs betalen voor onze koffie, dan kunnen we het voortaan zonder hulp stellen.”

Intussen heeft het model van de rechtvaardige handel zijn bestaanszekerheid bewezen. Dat resultaat blijkt uit pogingen, die de grote tegenstanders van destijds nu doen om ook een hap uit de koek te kunnen opstrijken. Er zijn al veel consumenten die via Max Havelaar bewust ‘kopen van iemand’ en niet zomaar iets kopen; en zo zorgen voor een omzet van ongeveer 3% van de totale handel. Samen met de producenten geven zij op hun manier van onderop aan, dat een andere handel gewenst is en voeren ze die uit. Een kleine stap in de goede richting, die vraagt om meer deelnemers.

Goed dat dit heldere boekje, waarin de bescheiden werker in Mexico zijn gedachten concreet neerzet voor een breder publiek, er is gekomen. Het vraagt om veel lezers en nog meer om navolgers. Het is te bestellen via http://www.manifestvandearmen.nl/auteur.html.

De haat tegen het westen

zondag, december 26th, 2010

DE HAAT TEGEN HET WESTEN

Een verontrustende eye-opener

In de voorbije adventsweken heb ik tijd gemaakt om het laatste boek van Jean Ziegler, ’De haat tegen het Westen. Het verhaal van de economische oorlog tussen arme en rijke landen’ (Uitgeverij Balans) te lezen. Het boek geeft inzicht in de hedendaagse verhoudingen in de wereld, waarbinnen een klein groepje rijken steeds rijker wordt en de grote groep armen steeds armer. Als je je alleen al realiseert dat er tegenover iedere dollar, die arme landen in de vorm van ontwikkelingshulp ontvangen, vijf dollars staan, die arme landen voor de afbetaling van schulden moeten overmaken, dan is deze ontwikkeling te verklaren. Deze situatie dwingt veel landen prioriteit te geven aan het aflossen van de schulden ten koste van investeringen in noodzakelijke voorzieningen als onderwijs en gezondheidszorg. En dat is koren op de molen van mensen en groepen, die steeds meer slachtoffer worden. Hadden ze maar een molen!

Jean Ziegler beschrijft de geschiedenis van een vijfhonderdjarige overheersing van de wereld door westerlingen en blanken (terwijl nu slechts 13% van de wereldbevolking blank is). Denk maar aan de verovering van het Amerikaanse land van de indianen, de slavenhandel vanuit Afrika, het weghalen uit de landen in het Zuiden van rijkdommen in de koloniale tijd en het hedendaagse gebruik van grondstoffen en goedkope arbeidskrachten uit het Zuiden ten dienste van onze eigen levensstandaard. Hierin spelen wereldbedrijven, gestuurd door geldverschaffers en aandeelhouders en veelal gesteund door democratische regeringen in het westen, een hoofdrol.

In een tweede deel geeft de schrijver twee voorbeelden over hoe de haat wordt aangewakkerd en hoe die kan worden omgezet in een positieve ontwikkeling. Het eerste speelt op het Afrikaanse continent in Nigeria. Dat land bezit een van de grootste en meest zuivere oliebronnen ter wereld. Daarmee zou het een rijk land kunnen zijn. Echter, Nigeria zit in de tang van oliemaatschappijen (niet alleen Shell), locale corruptie en zwakte van wereldorganisaties. Alles bij elkaar een weinig rooskleurig toekomstbeeld voor haar bewoners! En een goede grond voor het zaaien van haat.

Een positieve ontwikkeling heeft zich voorgedaan in Bolivia. Daar is in 2006 voor het eerst een Indiaan president geworden, Evo Morales. Hij is niet een als Indiaan vermomde blanke intellectueel, maar een boerenjongen die zelf honger heeft gekend. In de eerste zes maanden van zijn presidentschap heeft hij 221 van de grootste buitenlandse bedrijven in zijn land genationaliseerd. Mijnen, gas, olie: hij zorgde met hulp van o.a. de Noorse overheid ervoor dat ze allemaal in het bezit van de bevolking, de staat, kwamen.

Met het Boliviaanse verhaal komt volgens Ziegler iets van wat hij in zijn boek het collectieve geheugen van de mensheid noemt, aan de winnende hand. Mensen zijn eeuwenlang structureel van hun eigen land en gebruiken vervreemd. Het zal nog veel kracht vragen om dit proces voort te laten gaan. Want de tegenstroom is nog lang niet gedempt. Immers, het zijn de structuren van onderdrukking, zowel de materiële als psychische, die de mensheid in hun greep houden. De westerse wereldorde is toe te schrijven aan structureel geweld. Er is nog een wereld te winnen.

Alles bij elkaar een lezenswaardig boek (door de vele feiten en anekdotes). Ook een openbarend boek (want weinig daarover komt er bij ons in het nieuws). Het is niet erg vleiend over onze wereldsamenleving, waar wij aan de betere kant van de grens tussen arm en rijk staan. Willen we die grens in stand houden of slagen we erin muren te slechten en te komen tot een leefbare wereld voor iedereen?